تبعیض قائل شدن بین بچه‌ها، کار نادرستی است؛ چه در جمع خانواده و چه در مدرسه. برای همین همیشه پدر، مادر و معلم، باید دقت داشته باشند بچه‌ها را با هم مقایسه نکنند و هرکس را فقط براساس توانایی‌های خودش بسنجند، اما متاسفانه گاهی معلم‌ها به این مورد توجهی نمی‌کنند و فقط بر رشد تحصیلی دانش‌آموزان تاکید دارند در حالی که نباید تاثیرات برخورد معلم و رشد روانی کودک را نیز فراموش کرد.

تبعیض بین دانش‌آموزان نه‌تنها موجب ناراحتی‌شان می‌شود؛ بلکه مشکلات زیادی را نیز برای آنها ایجاد خواهد کرد. در اولین نگاه، تبعیض گذاشتن بین دانش‌آموزان باعث می‌شود کودک حس خوبی نسبت به مدرسه و معلم نداشته باشد و در نتیجه با علاقه درس‌هایش را دنبال نکند.

وقتی برخورد معلم با همه بچه‌ها یکسان نباشد، کودکی که مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد اعتماد به نفسش را از دست می‌دهد و دیگر حاضر نیست در کارهای گروهی شرکت کند.

البته هرچه بچه‌ها کوچک‌تر باشند، این تاثیرات نیز بیشتر مشاهده می‌شود، چون بچه‌های کوچک علت اصلی رفتار متفاوت معلم را درک نمی‌کنند و نمی‌توانند چنین برخوردی را بپذیرند.

در ضمن پدر و مادر نیز نباید در این وضعیت بی‌تفاوت باشند، چون کمک آنها همیشه موثر است و می‌تواند کودک را آرام کند. اگر پدر و مادر بتوانند اعتماد به نفس کودک را تقویت کنند، او هم حس بهتری دارد و ناراحتی‌هایش کمتر می‌شود.

پدر و مادر باید با معلم صحبت کنند و موضوع را بدرستی بررسی نمایند. گاهی صحبت‌های کودک تنها فکر خودش است و واقعیت ندارد؛ اما در شرایطی نیز ممکن است واقعا کودک مورد بی‌توجهی معلم باشد. در هر صورت همراهی والدین و صحبت کردن با معلم می‌تواند در حل مشکل موثر باشد.

پدر، مادر و معلم همه با هم باید کمک کنند تا کودک در مدرسه مشکلی نداشته باشد و با علاقه کارهایش را انجام دهد.



تاريخ : ۱۳٩۱/۸/٢٧ | ۱:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : هادی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.